In de 1e wedstrijd van het seizoen werd er nog verloren van KCC. Voor DVO stond er dus meer op het spel dan alleen de punten. DVO begon sterk, stond op een zeker moment zelfs 5 punten voor in de eerste helft. Maar de afstand tussen de punten wisselde veel. KCC kon weer terugkomen tot 2 punten en daarna liep DVO weer uit naar 4 punten. Na een geweldige eerste helft stond DVO maar liefst met 4 punten voor. De stand op dat moment was 16-12. Dat is een geweldig aantal doelpunten.

Het samenspel was goed, men kon elkaar goed vinden en de doelpunten... De doelpunten waren bij vlagen geniaal. Iedereen kreeg de kans. Momo ging voor de doorbraak en zijn weg werd verspert door de tegenstander van Ruben. In de volle vaart speelde Momo af naar Ruben, welke feilloos de korf wist te vinden. We zaten op rozen.

De tweede helft liet echter een ander beeld zien. KCC werd sterker en kwam tot op 1 punt, DVO liep weer uit tot een verschil van 4. Vlak voor tijd stond het 24-20. Nu haperde echter de machine. Waar er in de laatste 5 minuten van de eerste helft geen stoppen aan leek, lukte het in de allerlaatste minuten slechts 1x om te scoren. Met het gelijkspel van vorige week nog in het hoofd, hield het publiek zijn adem in. En met hen de volledige spelersgroep. Met nog een minuut te spelen scoorde KCC de 25-24. Je kon de spanning voelen, Jacco kon niet meer blijven zitten, de reserves stopten met warmlopen en keken angstig naar het speelveld.

Nog een paar angstige seconden, maar het lukte DVO. Ze hadden de eer hersteld. De supporters van DVO (vak-d), namen bezit van het veld en nadat de spelers elkaar gefeliciteerd hadden en hun tegenstanders bedankt, waren de supporters aan de beurt. De spelersgroep renden naar de supporters toe en lieten zich in de armen sluiten.

Het was een geweldige avond, met een eerste helft die veel beloofd voor de toekomst.

Tot de volgende keer.

klik hier voor de foto's.