DVO - SKF
Zaterdag jl. speelde de hoofdmacht van DVO in eigenhuis tegen SKF uit Veenendaal. De laatste jaren had DVO het zwaar tegen deze ploeg, maar het hele seizoen leken de rollen reeds omgekeerd. Op sinterklaasavond stond DVO met rust al 3 doelpunten voor toen de wedstrijd wegens een defect aan de paal gestaakt moest worden. De inhaalwedstrijd werd door de Bennekommers gewonnen. Nu stond er voor beide ploegen nog meer op het spel, DVO heeft nog uitzicht op de kruisfinales, SKF ziet de rode lantaarn al branden. De DVO zat bomvol. De supporters zaten zelfs tot halverwege de kleedkamers. En ze waren niet voor niets gekomen. Voor beide ploegen kon dit als een thuiswedstrijd gezien worden, hoewel het DVO-publiek duidelijk meer volume produceerde. Mogelijk heeft dit ook de doorslag gegeven.
Voor de wedstrijd werd er 1 minuut stilte gehouden om het overlijden van erelid Gert van den Berg Dit eerbetoon was indrukwekkend. De honderden mensen toonden het respect wat dhr. Van den Berg verdiende. Alleen de wind die de DVO-hal deed kraken brak soms de intense stilte.
De wedstrijd was begonnen, maar Het duurde nog lang voordat de wedstrijd op gang kwam. Het was al gauw duidelijk dat SKF het beste met de spanning kon omgaan en voor de punten naar Bennekom was gekomen. De bezoekers bleven de leiding nemen en DVO probeerde in het spoor te blijven. De duels onder de paal werd grotendeels door SKF gewonnen. Dit betekende dat SKF de bal lang in de aanval kon houden en kans op kans richting de korf stuurde. Wanneer de bal maar lang genoeg in bezit blijft, gaat deze er ook een keer in. En dit gebeurde ook. Doordat DVO vaak na één poging de bal verloor, was het lastig om aan te klampen.
Na een spannende eerste helft stond er 11-12 op de klokken. De gele kaart voor Ruben Wieser en het laatste deel van de eerste helft betekende dat de aanvoer volgende week met een schorsing op de bank mag plaats nemen. Er werd door beide teams niet super gespeeld, passes kwamen niet aan of niet in de buurt. De puntspelers van DVO kwamen nog niet echt uit de verf, en dan heb je het als ploeg lastig. Na de rust werd Amy ingebracht en ook Momo werd na 10 minuten vervangen door Simon van Grootheest. Waar de topscoorder van de laatste weken moeite had de korf te vinden, was het bij Simon meteen raak. Het was nog te vroeg om te spreken van een gouden wissel, maar het spel kantelde in het voordeel van DVO. De verdediging slaagde erin om de bal snel weer te onderscheppen, waardoor de aanval vaker de bal in bezit kreeg. Arjen van Egdom kwam op dreef en met een aantal treffers leek er duidelijk voordeel voor DVO te ontstaan. Toen daarna ook Roy en Wilma scoorden leek het gat geslagen. SKF leek de puf niet meer te hebben om aan te haken en DVO liep uit tot 6 punten. Met nog 30 seconden te spelen lukte het SKF nog wel om 2x te scoren, maar de uiteindelijke stand van 23-19 gaf aan dat DVO de langste adem had in deze slopende wedstrijd.
